W ramach Międzynarodowego Festiwalu Chopin w Gdańsku Park wypełnił się muzyką Chopina w różnych jej przejawach. W sobotę odbył się koncert Chopin – Źródła, czyli fortepian i gęśle. Obok muzyków klasycznych wystąpili muzycy ludowi. A że było barwnie, wesoło i skocznie to widać po beztrosko bawiących się i pląsających najmłodszych melomanach.
Jedno z ujęć wykonanych dzisiaj w Galerii Przymorze w Gdańsku. Ściana zieleni została zaprojektowana przez botanika i artystę Patrika Blanca. Została wykonana wiosną 2009 roku.
Więcej można obejrzeć w mojej
galerii
Adire – w języku plemienia Yoruba (Afryka Zachodnia) znaczy tyle, co indonezyjskie słowo batik.
W moich dociekaniach nie zgłębiłam jeszcze tego, czy technika farbowania tkanin z Dalekiego Wschodu trafiła do Zachodniej Afryki, czy odwrotnie. Czy też powstały niezależnie od siebie. Jednak piękno i egzotyka tych tkanin jest warta poświęcenia im uwagi.
Pisałam już o wystawie japońskich kimon w Oddziale Etnografii w Spichlerzu Opackim w Oliwie.
Dzisiaj kilka zdjęć ze stałej wystawy, która prezentuje przedmioty towarzyszące mieszkańcom Kaszub: meble, wyposażenie dawnych kuchni, warsztat tkacki, instrumenty i wiele innych przedmiotów codziennego użytku, a także służącym w pracy na roli, czy w rybołówstwie.
Odwiediłam w sobotę wystawę “Kimona japońskie”, która jest eksponowana w Spichlerzu Opackim na terenie Parku Oliwskiego w Gdańsku (Oddział Etnografii Muzeum Narodowego).
Wystawa prezentuje piękne okazy tradycyjnego ubioru Japonii, opowiada o tradycjach ślubnych, gdy kimona są niezwykle dekoracyjne. Pokazuje tradycyjną obecność tego stroju w tradycji parzenia herbaty na przykładzie zaaranżowanej scenki w pawiloniku herbacianym. Na wystawie za dodatkową opłatą można kimono przymierzyć, czy w multimedialnej prezentacji filmowej zobaczyć skomplikowaną procedurę ubierania tego stroju. Dodatkowo wystawa prezentuje grafiki i obrazy japońskie, a także formy do wykonywania farbowanych zdobień na materiale (np. na kimona), które w Japonii są uważane tylko za narzędzie rzemieślnika, w Europie i w Ameryce są przedmiotami kolekcjonerskimi.
Serdecznie polecam
Heban kojarzy mi się z Afryką, gdzie w lasach tropikalnych występuje to wartościowe drewno. Ma w sobie pewną magię i czar, kojarzy się nieodłącznie z kolorem skóry niektórych plemion tego kontynentu. To także wspomnienie mojego męża, który w Gabonie spędził kilka lat. Przywożone przez niego pamiątkowe przedmioty przeważnie były wykonane z drewna – głównie hebanu i mahoniu, albo z kamienia. Pozwoliłam sobie zebrać trochę faktów o tym drewnie, o którym głównie wiemy, że jest czarne.
Heban może być biały, kremowy i zielony; niekoniecznie czarny. Wiele osób jest nieświadomych faktu, że heban – powszechnie kojarzony z czarnym kolorem – w rzeczywistości jest drewnem dwukolorowym. Środek drzewa, jego rdzeń, jest czarny, natomiast przy korze jego drewno ma jasny kolor.
W tym roku pod choinkę, poza innymi prezentami, otrzymałam zaskakujący prezent – zestaw przyborów do nauki kaligrafii… chińskiej. Widać Mikołaj domyślił się, że chciałabym doskonalić sztukę kaligrafii – bo kiedyś jej próbowałam, malowałam na materiale podobnym do jedwabiu, ale pędzelkami jakie miałam wtedy do malowania akwarelami. Teraz będę mogła spróbować właściwymi do tego narzędziami. Najpierw jednak postaram się trochę powiedzieć o chińskim piśmie i kaligrafii, oraz o tytułowych skarbach. Oczywiście zapraszam także do obejrzenia moich pierwszych prób.
Chińczycy od zawsze przykładali wielką wagę do eleganckiego wyglądu pisma. W Chinach kaligrafia jest traktowana na równi z innymi dziedzinami sztuki, a dzieła kaligraficzne cieszą się poważaniem i zainteresowaniem kolekcjonerów. Granice między sztuką kaligrafii, poezją i malarstwem dość często się zacierają. Dość popularna jest w chińskiej sztuce forma wykaligrafowanego wiersza na obrazie, których treści są spójne. Korea, Japonia i Wietnam przejęły wraz z pismem z Chin umiłowanie do kaligrafii, wypracowano tam jednak własne szkoły kaligraficzne.
Choć w kulturze orientalnej lotos jest uznawany za kwiat posiadający wiele symbolicznych znaczeń, to jego główną cechą jest to, że kwitnie w stojącej wodzie. Przez to postrzegany jest jako symbol czystości, bo mimo że kwitnie w mętnych wodach – pozostaje czysty i niewinny.
Zwija swoje płatki w ciemności by rozkwitać ponownie w pełnym słońcu – jest symbolem duchowego spełnienia. Uznawany za rodzaj objawienia, które pojawia się na powierzchni pierwotnej wody. Pąk lotosu symbolizuje rozwój potencjału ukrytego w ziarnie, z którego się wywodzi.
Jako właściciele ogrodów i działek z pewnością lubimy otaczać się pięknem i naturą. Czasem zatrzymujemy ją w postaci fotografii, ktoś kto ma zdolności może je namalować, wyrzeźbić czy wyhaftować. Na forum.poradnikogrodniczy.pl wiele osób pokazało swoje zdolności, także te inspirowane miłością do ogrodów.
Chciałam tu, w ramach jesiennych, nostalgicznych chwil, pokazać swoje pasje zbieracze. Nie są jednak one oderwane całkiem od tematyki blogu. Już wyjaśniam.