Z okazji walentynkowego święta dostałam w prezencie kolejnego storczyka. Tym razem jest to Phalenopsis o kolorze błękitnym.
Najbardziej niebieskie z niebieskich – z tego co wiem – wśród storczyków są Vandy. Podejrzewam, że efekt kolorystyczny uzyskano sztucznie. Tak czy inaczej trudno się oprzeć – tym bardziej, że darczyńca zna moją słabość do koloru błękitnego. ;)
Wczoraj do mojej kolekcji dołaczyły dwa nowe storczyki, oba to Phalenopsisy. Zaskakującą niespodziankę zrobił mi Tadeusz.
Storczyki po okresach wspaniałości, wtedy gdy pięknie kwitną, mają okresy spoczynku. Właściwa pielęgnacja daje możliwość uzyskania ponownego kwitnienia. Kolejny stopień wtajemniczenia dla hodowcy-amatora to uzyskanie kolejnych kwitnień, rozmnożenie rośliny, uzyskanie odrostów, umiejętność przesadzania itd.
Bardzo dużo pytań i komentarzy do pierwszego mojego posta o storczykach zachęciło mnie do tego, by napisać więcej. Okazuje się, że zajmując się nimi coraz więcej się dowiaduję. Nie chcę uchodzić za znawcę, bo jak już pisałam w tej dziedzinie jestem początkująca. Na pytania, które do mnie wysyłaliście próbowałam odpowiedzieć zgodnie ze swoim doświadczeniem.
Przy okazji dziękuję wszystkim amatorom storczyków za komentarze i pytania.
Storczyki bardzo długo potrafią kwitnąć. W przypadku moich Phalenopsis kwitł pierwszy raz gdy go otrzymałam od maja do końca października. Jednak przechodzą one także stan spoczynku.
Obecnie u mnie kwitnie tylko Phalenopsis i wypuszcza właśnie nowy liść.
Pierwszego storczyka – białego Phalenopsisa – dostałam w tym roku na Dzień Matki. Dzieci wyszukały przepiękny okaz, który raczył nas swoimi pięknymi kwiatami od maja do października. Zaczęłam czytać o uprawie storczyków i przestałam się bać o to, że nie dam rady w warunkach domowych trzymać te piękne rośliny. Szybko w domu pojawił się kolejny – fioletowo kwitnące Dendrobium. Ten drugi storczyk kwitł krócej, ale szybko wydał kolejny pęd kwiatowy. W czasie, gdy Phalenopsis miał jeden „komplet kwiecia”, Dendrobium kwitło dwa razy.